“…………….Voor wat betreft het verdere vervoer over binnenwateren na een voorafgaand zeetransport mag voor de naleving van de voorschriften in principe worden afgegaan op de informatie over de lading vermeld in het vervoerdocument gebruikt voor het zeevervoer. Dit geldt in dit geval dus voor de belader of vuller van het binnenschip. Deze partijen noch de afzender en vervoerder vallen dus aan te spreken op een foutieve of niet-etikettering van gegaste lading, indien de desbetreffende informatie in het kader van het zeevervoer niet beschikbaar is gekomen. De regels voor het vervoer van gegaste lading in ons land zijn door voornoemde regeling nauwelijks handhaafbaar. Handhaving heeft primair plaats te vinden via de verantwoordelijke toezichthouders in het land van verzending, zoals bij het zonnebloemmeel, de Oekraïne. Dat is uiteraard niet zinvol bij een probleem dat een acute aanpak vereist. Verantwoordelijk voor de uitvoering en naleving van de regels voor het vervoer van gegaste lading is de Inspectie Leefomgeving en Transport……...” Bovenstaande tekst komt uit een digitale nieuwsbrief behorende bij het recentelijk ter ziele gegane tijdschrift 'gevaarlijke lading'(SDU) (vanaf blz 16). Over het onderwerp gegaste lading en de regels heeft Arie den Breejen recentelijk daarin geschreven en naar de ASV gestuurd. Reactie van de auteur: Volgens mij is een andere regelgeving vereist om dit soort van problemen in de toekomst meer effectief te kunnen tegengaan. Wij danken de heer den Breejen voor het delen van de informatie en zijn zienswijze hierover.
