Als iets de gemoederen de laatste tijd heeft beziggehouden in de binnenvaart, is het de ramp die de schippers van de Fox is overkomen. De giftige stof fosfine heeft veel impact gehad op familie de Waardt, maar ook op andere schippers die uit deze zeeboot geladen hebben. De hele sector leefde mee met de betrokkenen en vroeg zichzelf natuurlijk af: waar heb ik mee gevaren? De schrik was groot, het ongeloof ook dat er op deze wijze met de binnenvaart wordt omgegaan. Die schrik wordt nog groter als je je verdiept in de wijze waarop de officiële procedures beschreven zijn. Naast de schrik moest er natuurlijk gehandeld worden. Als eerste moest de ASV ervoor zorgen dat er bekend gemaakt werd, wat er speelde. We merkten dat lang niet alle media zaten te wachten om dit nieuws te verspreiden en we merkten ook dat de schippers niet en/of te laat op de hoogte werden gesteld door de verantwoordelijken: de bevrachter c.q. de verlader van de betreffende lading.
Tegelijkertijd was er de zorg om de getroffenen. Zou het goed komen, zou er blijvende schade zijn? Heel lang bleven we allemaal in onzekere afwachting. Langzamerhand bereikten ons positievere berichten, waar we nauwelijks nog op durfden te hopen. Wij konden ondertussen niet anders doen dan luisteren naar degenen die getroffen zijn en alles doen om de onderste steen boven te krijgen. Dat hebben we gedaan door de media op de hoogte te stellen en mee te werken aan televisie- en radioprogramma’s. We hebben geprobeerd iedereen optimaal op de hoogte te stellen door informatie, die we ontvingen van experts, op facebook te plaatsen. Facebook wat voor ons geweldig belangrijk is gebleken, omdat we hiermee in staat zijn iedereen van informatie te voorzien, maar waardoor we ook veel informatie ontvangen. Er is ruimte om te discussiëren: wat kan/ moet de schipper zelf doen? Wat zijn daar dan de risico’s en nadelen of de voordelen van? Discussie is noodzakelijk, zodat we weten waar het allemaal over gaat, zodat we keuzes kunnen maken al is het maar om te weten waarom je iets wel of juist niet wil doen. En toch wordt het stil rond deze zaak. Ja, het NOS-journaal heeft er nota bene mee geopend, er zijn stukken in landelijke dagbladen verschenen, er zijn Kamervragen gesteld en de Minister heeft een onderzoek beloofd, maar tot nu toe lijkt er nog niets veranderd aan de werkwijze, horen wij vanuit de haven van Amsterdam. Dus hebben we er weer een persbericht uitgedaan en we hebben een brief geschreven naar Amsterdam. We gaan daar dan ook over in gesprek, begin februari met de bedoeling de handelswijze aan te pakken. We hebben bovendien nogmaals de politieke partijen die we spraken erover aangesproken, “laat het niet rusten!” We laten niet los en zullen u zeker op de hoogte houden van de voortgang. Rest ons alle betrokkenen het allerbeste te wensen. Namens de ASVSunniva Fluitsma
